İnsan

İnsan bazen yalnız kalmak ister.Bütün seslerden gürültüden stresten yabancılardan insanlardan insanların dikdörtgen eserlerinden uzakta birkaç saat..Sadece yarım saat boyunca sadece yağmuru sesini dinlemek, ıslak yaprakları seyretmek...Geçmişin üzüntüsü gelceğin kaygısı olmadan.Ve doğa hala bize bu fırsatı sunabiliyorken hareket edememek, bağlı kalmak; ona yaptığımız onca kötü şeye rağmen, hala bizi kucaklamak istemesine rağmen bu beğenmediğimiz kötülediğimiz hayatı tercih etmek.Aslında bu tekdüze, sorunlu, saçma, hayat bizi kendisine öyle bağladı ki hiç kimse bundan vazgeçemiyor.Aslında daha çok para kazanabilmek için geceli gündüzlü kurban ettiği saatlarden kısa bir süre feragat edip ve bir taraftan da bir sürü para vererek aldığı kahveyi yudumlayan insan aslında diğer herkes gibi hayatından memnun.Çünkü hepimiz biliyoruz ki insan öyle bir varlıktır ki canı yanarsa ne yapar ne eder ondan kurtulur ama memnun olduğu bir şeyden de vazgeçmez.Yani bugün hayatından sürekli şikayet eden insan yarın da buna devam edecek (bütün insanlar gibi).