Bir yaz akşamı yaklaştığından, serinlik geldiğinden mi acaba durup dururken kıpır kıpır oldum?, arkada da hareketli bir müzik varsa böyle mutlu olmamak için nasıl bir sebep karşıda durabilir?

Zamanın peşinden yürüyüp giderken, içinde bulunduğum hayatın bir an dışına çıkıp baktığımda şaşırıyorum. Seviniyorum.
Hani bazı sözler var ya, sürekli duyduğumuz bildiğimiz ama benimseyemediğimiz.
Seviniyorum çünkü bazı şeyler biriktirmeye başladım, anılarım, uğraşlarım, geleceğe yönelik hedeflerim, ulaşma ihtimalinin gülümseyerek bana baktığı hayallerim, bu hayallerimi gerçekleştirmek için attığım adımlar var.Bir taraftan, insanların kayıp olarak nitelendirdikleri iki yılım, geçirmiş olduğum saçma sapan bir ilişkim, hatta ilan-ı aşk ettiğim bir yakın arkadaşım bile var.
Bunları düşünüyor olmak acaba yaşlandığımı mı gösteriyor.
Ama seviniyorum elimde değil.