çok üzgün yorgun ve bitkinim.aslında şu günlerde olanlara, durup dururken olanlara bakarsam ; aslında ben ne mutlu insanmışım ya.Ne rahat, huzurlu, mutlu… Yine de ‘mutlu kelimesini tam anlamıyla yaşamış olduğumu düşünmüyorum ama yine canımın istediğini yapabiliyordum en azından.Fakat şimdi sonunun ne olduğunu bilmediğim bir yol için çabalıyorum aslında.Bu yola girmem gerekiyor ama aksi taktirde o durakta kalmaktan başka bir şansım yok.Biliyorum rahatlayacağım kısa bir süre sonra ama bu rahatlamanın nasıl olacağını gerçekten merak ediyorum.Sevinç veya hüzün…Sonuç ne olursa olsun duygularımın içinde bu ikisi de mutlaka olacak ama hangisi ağır basacak işte acı veren soru bu .şansı insan hayatında ne kadar büyük yere sahip olduğunu bu günlerde daha iyi anlıyorum.Ne diyim umarım şans benim yanımda olur…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder