Mavi

Gökyüzü mavi değil mi?
Bunu yalnış bilmiyorum?
Bulutlar bayazdır, gül güzel kokar


İnsanlar iyi midir gerçekten?
Ben öyle biliyorum, biliyorum…


Biz neyiz?
Kukla mıyız birilerinin elinde?
Peki nasıl bir kuklayız?
Gülebiliyoruz biz bazen,
Ağlıyoruz da.


Kural mıdır bu?
Bir bardak, süs eşyası veya cam olan bir şey işte,
Hani yere atarsın da kırılır ya,
Hayallerimiz böyledir di mi?
Ben böyle biliyorum çünkü


Sevmeyen ve sevilmeyen bir insan
Etrafına bakar da sorar
‘Farkım ne?’ diye
Bulur veya bulamaz


Hani bazı insanlar vardır,
Seçim yapmazlar, yapamazlar.
Onların seçimi yapılmıştır çünkü
Önceden, çok önceden,
Doğmadan önce ne kendisi,
Ne annesi ne babası ne de dünyası...


Hani bir dünya vardır ya,
Hani bir denge vardır ya sürekli bahsedilen
Hani bir çocuk vardır ya sorar bazen
‘Neden?’ der
‘Neden ben burdayım da o öbür tarafta’


Hani bazı insanlar vardır,
Hep suçludurlar
Doğduklarından beri
Adları konulduktan beri
Kimlikleri çıktıktan beri


Sonra birden ‘Neden?’ derler
‘Neden ben sadece blr seslm?
Nerden çıktığı bilinmeyen
Gaipten geldi denen
Uzayda kaybolup giden’


‘Neden?’ der ‘Neden?’
‘Neden ben o değilim
Neden o ben değil?’


Sonra birden ‘Neden?’ der
‘Neden ben bir noktayım?
Sadece bir isim
Sadece blr ayrıntı
Olmasa da olan,
Varlığının fark edilmediği,
Yokluğunun hissedilmediği.’


Bazı kelimeler vardır,
Söylenemez, söylenmez işte,
Kalbiyle ağzı arasında kalır.
Bazısı da ‘beyin’ der.
Ama gökyüzü mavi değil mi?
Bilemiyorum…