gün

Bu gün de her gün gibi sıradan başladı.Sıradan ve sıkıntılı.Bu gün neler olacak aslında bilmiyorum ama benim kafamı kurcalayan bir kaç hafta sonra ne olacağı.Belki benim için güzel ama çevremdekileri nasıl etkileyecek bilmiyorum.Şu işin altından kimseyi üzmeden kalkmak istiyorum.İnsan sadece anını mı yaşamalı? Yani gerçekten kitaplarda yazanlar gibi veya ünlü sözlerdeki gibi.Ama gelecekteki anlara hazırlıksız yakalanmak istemiyorum sanırım ve bu yüzden çok düşünüyorum.Bunu yenmek istiyorum de şu an bu mümkün mü bilemiyorum.

tepedeki çimenlik

sadece gökyüzü
sadece deniz
sadece sen ve ben
sadece sevgi
hepsi bu...

ışık

sadece sevdim
hala seviyorum
gülen her şeyi
bu güneşi, bulutları, denizi
ama en çok seni...

Belki de geçmişimde bir yerlerim yara aldı
Yok belki ben öldürmüştüm yaralanmam palavraydı. 
Belki hiç anlatmadım diyeceklerim yarım kaldı.
Yok inanma, bir şey yoktu söyleyeceklerim yalandı

Zaten yalandı...

Şiirsiz, kitapsız, zevksiz geçen, su gibi geçen günler..
Elimi uzatsam tutabileceğim ama uzatmaya cesaret edemediğim,
Her şeyi çok iyi anlamama rağmen, uygulayamadığım kararlar..
Her zaman isyan eden 'bu ben değilim' diyen ben
Ne oldu şimdi?
Hep başkalarına suçu atıp, yaşamadığı, yaşayamadığı gençlik eğlencesini, mutluluğunu yaşamaya cesareti olmadığını anladı.
Fakat hiç bir şey olmadı.
Hiç bir şey değişmedi.
Hala gelecekte başkalarını suçlayacağım hataları yapıyorum hem de kendi irademle.
Hep medet umuyorum şanstan, kaderden.
Kenara çekilmişim, sadece izliyorum.
Cesaretin azimden daha önemli olduğunu anladım.
Fakat hiç bir şey olmadı.
Hiç bir şey değişmedi hayatımda.
Hala şu kapalı şehirde fanus gibi tıkılı olduğumu düşünüyorum.
Kapıların açık olduğunu biliyorum.
Ama dışarı çıkmıyorum.
Çıkamıyorum değil.
Bunun için başkalarını suçluyorum.
Bunu yenebileceğimi biliyorum.
Ama yenmiyorum, yenemiyorum değil.
Öyle alışmışım ki bu hayata,
Öyle benimsemişim ki suçlamayı kaderi, şansı
Kolay geliyor bunu yapmak
Rahatça yatıyorum yatağıma, zorlanmadan uyuyorum.
'Şanssızım' diyorum 'yapacak bir şey yok.'
'olması gereken bu zaten.'
Seviyorum sevilmesi gerekeni,
Ama onun beni sevdiğini duymaya cesaretim yok.

adsız

Ben aslında hiç böyle değilim inan ki
Nasıl biriyim ben de bilmiyorum
Saçım siyah mı, tenim beyaz mı farkında değilim, emin değilim.
Susuyorum bazen
Yalnızlığım beni içine çekiyor.
Kendimi kontrol edemiyorum
Savrulup gidiyorum, kendimi bırakıyorum
Seviyor muyum, seviliyor muyum bilmiyorum
Susuyorum bazen,
Konuşmuyorum uzun süre
Hangi dünyadayım farkında değilim
Gitmeli mi, kalmalı mı?
Karar veremiyorum.
Bu sesleri duyan ben miyim?
Ben miyim yine içine kapanan?
Özgür müyüm, tutsak mı?
Seviyor muyum, seviliyor muyum bilmiyorum
Susuyorum işte
Sadece susuyorum.